رؤيت است براى خودش ، پس ناچار مؤمنين هم او را مىبينند ، چون كسى معتقد بفرق و تفاوت در اين مسئله نشده است ، دليل ديگر آنكه گفته شده است : همه ى ابصار او را درك نميكنند و اين دليل نيست كه هيچ بصر و بينائى او را نبيند ، دليل ديگر كه از ضرار بن عمرو كوفى نقل شده است كه چون گفته شده است : چشمها او را نمىبيند پس فهميده مىشود كه غير اين چشمها او را مىبيند ، پس در عالم ديگر خداوند نيروى بينائى مخصوص غير اين چشم بمؤمنين مىبخشد ، تا او را ببينند . مجمع : عيّاشى نقل كرده است كه فضل بن سهل مشهور بذو الرّياستين به حضرت امام رضا ( ع ) عرض كرد در مسئله ى ديده شدن خدا در قيامت مردم اختلاف كرده‌اند ، شما براى من توضيح بدهيد ، فرمود : هر كه بر خلاف آنچه خدا فرموده است نسبتى بدهد دروغ و تهمت بزرگى به خداوند داده است ، و او فرموده است « لا تُدْرِكُه الأَبْصارُ » و مقصود از ابصار بينائى چشم نيست بلكه بصيرت دل و بينائى در دل است يعنى كه هيچ فكر و وهم به او نميرسد و كسى چگونگى او را درك نميكند . « وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ » 104 مجمع : براى اين جمله چند معنى گفته‌اند : 1 - او بمردم و بندگان مهربان است كه بيدريغ به آنها نعمت ميدهد ، 2 - در تدبير و اداره ى آفرينش كمال دقّت و لطافت به كار برده است ، 3 - مهربان است بمردم طاعت كم آنها را زياد به حساب ميآورد و نعمت فراوان خود را كم ميشمارد 4 - يعنى آن كه اگر بخوانى جوابت ميدهد ، و اگر بسوى او به روى براى تو جاى معيّن مىكند و اگر او را اجابت كنى تو را به خود نزديك مىكند ، و اگر فرمانش ببرى به تو پاداش ميدهد ، و اگر نافرمانى كنى از تو درميگذرد ، و اگر از او رو بگردانى او تو را بسوى خود مى - خواند ، و اگر روى بدوآورى هدايتت مىكند ، 5 - لطيف يعنى با وفا را پاداش ميدهد ، و جفاكاران را ميبخشد ، 6 - يعنى هر كس به او افتخار كند شرافت نصيبش مىشود ، و آنكه به دو اظهار نياز كند بينيازش مىكند ، 7 - يعنى آنكه بهتر چيز بخشش او است و خير و سعادتى است كه از جانب او است ، و امساك و مضايقه ى او سرمايه ايست كه نزد او ذخيره مىشود .